De moestuin van Vera

vera's moestuin

Vanaf de eerste editie van 2019 is Vera Greutink de nieuwe hoofdredacteur van De Tuin op Tafel. Je kent haar misschien wel van #growntocook. Vera stelt zich in dit artikel graag aan je voor. 

Even voorstellen

Voor het geval dat je denkt dat ‘groene vingers’ iets is waarmee je geboren moet worden en anders al je pogingen tot tuinieren gedoemd zijn te mislukken, wil ik je hierbij geruststellen: mijn eerste moestuin was een totale flop.

In het jaar dat ik twaalf werd, zag ik alle zadenpakketten met verleidelijke afbeeldingen van voorbeeldige groente die mijn ouders voor hun moestuin hadden gekocht en werd gegrepen door het verlangen om ook iets eetbaars te telen. Ik benaderde het serieus: bereidde de grond voor en maakte zelfs een teeltplan. Omdat ik op mijn twee vierkante meter álles wilde telen, inclusief grote planten als kool en selderij, zaaide ik de groenten íets dichter op elkaar dan op het zakje stond. Tot mijn teleurstelling oogstte ik niet meer dan een paar houtige radijsjes en doorgeschoten sla. Ik gooide de handdoek in de ring en beperkte mij daarna tot het helpen in de moestuin van mijn ouders, waar alles op miraculeuze wijze geweldig groeide.

Wat ik toen niet begreep was dat mijn moestuin in de schaduw van een grote acaciaboom, die ook water en voeding onttrok, gedoemd was tot mislukken, ongeacht hoe goed mijn plan was en hoeveel verzorging de tuin kreeg. Zelfs als ik me aan de aanbevolen afstanden had gehouden, was het resultaat niet veel beter geweest. De moestuin van mijn ouders floreerde daarentegen omdat hij in de volle zon lag op rijke, leemachtig grond. Sindsdien heb ik op vele andere plekken getuinierd en werd elk volgend tuinavontuur dankzij de opgedane ervaringen een stukje succesvoller.

 Permacultuur

Hoewel ik vanaf het begin biologisch tuinierde, nam mijn tuincarrière een nieuwe wending toen ik in 1999 per toeval een meisje ontmoette dat kort daarvoor een permacultuurtraining in Australië had gevolgd – ze was vol enthousiasme en maakte mij nieuwsgierig. Ik begon alles wat ik over permacultuur kon vinden te lezen en dat naar de praktijk in ons klimaat te vertalen. Mijn streven werd om zo goed mogelijk voor de bodem te zorgen en het altijd in betere staat achter te laten dan het voorheen was. Door permacultuurtechnieken als niet spitten, mulchen en diversiteit in beplanting te gebruiken, lukte het aardig, met als bonus dat dit ook een stuk minder arbeidsintensieve manier van tuinieren bleek te zijn.

Eetbaar paradijsje

Toen we een huis gingen kopen, kozen we voor het huis met de grootste tuin (binnen ons budget). Hoewel het maar een smalle stadstuin was, zetten we hem binnen een aantal jaar om tot een eetbaar paradijsje. In 2003 zijn we daarnaast begonnen met het huren van een tuin bij de Biologische Tuinbouwvereniging Twente in Twekkelo, dat trouwens de oudste biologische moestuinvereniging in Nederland is. Onze eerste moestuin besloeg 120 vierkante meter en werd ons al snel te klein. In de jaren daarop namen we steeds een klein tuintje erbij totdat we in totaal 380 vierkante meter beheerden. Na jarenlang tuinieren zonder spitten en continu mulchen, hadden we voedzame grond met een prachtige structuur die wemelde van het bodemleven. Onze vaste bedden waren bomvol groente, kleinfruit, fruitbomen en snijbloemen. Helaas kwam er een moment waarop de huur door de grondeigenaar plotseling werd opgezegd en moesten we verhuizen naar een andere, kleinere tuin. Daarbij raakten we meerdere grote fruitbomen en struiken kwijt en begonnen we te dromen van een tuin die helemaal van ons zou zijn en waar we iets blijvends zouden kunnen creëren.

Deze droom kwam uit in 2015 toen we onze huidige tuin van 966 vierkante meter konden kopen – op steenworp afstand van de moestuin die we huurden. De herfst van 2015 bracht ik door met het tekenen van een plan en in januari 2016 zijn we aan de slag gegaan om onze droom te verwezenlijken.

Het grootste gedeelte van de tuin kreeg de bestemming ‘voedselbos’ en werd beplant met een mengsel van fruit en notenbomen, kleinfruit en vaste groenten en kruiden. Het moestuingedeelte waar we eenjarige groenten telen, beslaat minder dan een zesde van de totale oppervlakte van de tuin.

Het hele verhaal over Vera’s moestuin lees je in De Tuin op Tafel 1-2019. Deze is ook te verkrijgen via de Vipwinkel!

0 Comments
Previous Post
Next Post